Dag 6, Moskou en Mijn IJsvisavonturen

Hm... Weer niet gelukt om het kort te houden. Maarja, dit houdt jullie weer van de straat! Op de 6e dag zijn we gaan bowlen in dezelfde bowlingbaan als waar ik zondags ben geweest met mijn rus en zus. We moesten er om half 10 verzamelen, gelukkig werden we gebracht. De vorige avond probeerden Wouter, Damian, Charlotte en ik nog af te spreken om sochtends samen naar de bowlingbaan te lopen, maar dat lukte niet. De russen begrepen eerst dat we met alle 30 mensen erheen wilden lopen. Na 1o minuten russisch gebrabbel vroegen ze weer iets. Weer 10 minuten gebrabbel en er kwam weer niets uit. Ik deed nog een poging om het uit te leggen, maar na 3 woorden gezegd te hebben, zei er weer eentje de welbekende zin: 'I not understand.' We dachten: LAAT MAAR. Dat zeiden we ook, maar ze bleven nog 5 minuten doortetteren. We hadden er schoon genoeg van en liepen maar door. De russen volgenden ons gelukkig.
Nouja, half 10 dus. We stonden daar gezellig met zijn allen om 5 voor half 10. Keken we op het bord naast de deur: Opening Hours 10-22 u. Nee toch? Moeten we nog een half uur in deze kou staan? De meeste van ons hadden snowboots aan, maar ik dacht: Nee, nikes kunnen wel als we alleen gaan bowlen. Nee! Dat kan dus niet! Prepair for the worst! Dat heb ik wel geleerd. Maarja, we gingen bowlen. Het was allemaal heel gezellig. Ik zal op een baan met Moor, Romy, Wouter en Michael. Wouter en ik vonden het wel grappig om zo zacht mogelijk een bal te gooien (op het beeldscherm stond een snelheidsmeter). Ik gooide 2 km/h en hij kwam aan het einde. Wouter overtrof mij door een bal zo zacht te gooien dat hij stil kwam te liggen midden op de baan. Echt hilariteit ten top! Na het bowlen zijn we met alle russen naar een winkelstraatje gelopen om souveniers te kopen. Ik heb daar 2 baboeska poppetjes gekocht voor 300 rbl (6 euro) per stuk. Super cheap! Koopje! Daarna zijn we naar een pizzaria gegaan, mapиo (mario). Na deze veel te championrijke pizza wilde ik nog even gezellig met de groep gaan winkelen om vervolgens weer naar school te gaan (we moesten om 3 uur op school zijn om te discuseren over de verschillen in onderwijs tussen NL en RU). Mijn Rus wilde graag naar huis toe. Ik zei: Ik wil nog wel even blijven, ga jij maar als je wilt. Hij bleef verder meelopen. Hij vroeg het nog een keertje. Ik vroeg aan Nastya (Robins Rus) of ze wilde vertalen dat hij naar huis mocht gaan en dat ik hem dan op school zou zien. Toen zij nog bezig was met vertalen, liep hij de straat al over en zag ik hem pas weer op school. We zochten toen verder naar ansichtkaarten. Echt een onmogelijke taak. Daarna wilden we graag een supermarkt opzoeken voor de trip naar Moskou, de dag erna. We zijn toen de halve stad doorgelopen, snel een supermarkt in gegaan en waren op tijd weer op school. Hier kwam ik mijn rus tegen, superchagarijning. Ik van... Okeee! Die is boos. Ik vroeg aan hem of hij was uitgerust, hij antwoorde super kortaf. Prima: jij boos, ik negeer je boosheid en doe lekker vrolijk! De discussie was een beetje slap, doordat alles woord voor woord vertaald moest worden door een tolk. Beetje jammer, maar ben wel wat leuke dingen te weten gekomen over de russen. Na de school moesten we naar een jazz center gaan, waar we om 7 uur een jazzconcert zouden horen. Mijn ventje was neit mee geweest naar de supermarkt dus ging ik met hem mee. Hij kocht allemaal dingen voor zichzelf en ook nog wat voor mij. Ik vond het wel aardig, maar toen kwam het: Ik heb maar 200 rbl (4 euro ), kan jij bijbetalen als het meer is. Ik: Nou prima. Was het 530 rbl (10 euro). Ik gaf de vrouw een briefje van 500 rbl en hij gaf haar die laatste dertig. Ik dacht: Waar blijft mijn 200 rbl? Nee, jammer! Die krijg je niet!! Grr! Ik dacht: Ik zeg er maar niets van, ze betalen alles al voor me deze week, maarja. Wel stom! En toen gingen we naar de tram toe, waar we Charlotte en Alina (het meest hilarische meisje dat ik ken. Ik kon echt bijna om elk woord dat ze zei lachten, echt keigrappig!) tegen kwamen. In de bus zaten nog andere mensen: Kirsten met haar partner en Romy + Rus. Toen we uitstapten konden we het jazz centre niet vinden! Maar gelukkig had Kirsten vanuit de tram een bordje met jazzcenter erop gezien. Daar gingen we heen en daar stond Nastya al op ons te wachten. We gingen naar binnen, waar ik gezellig aan tafel kwam bij Robin, Anke en Camiel. Super gezellig, het concert was minder. Niet echt mijn muziek, dus dan is het al snel een beetje saai. We zaten aan tafel met Sasha, een ventje van 11 en een meisje waarvan ik de naam ben vergeten, die echt supergoed Engels spraken, bijna zonder accent. We stonden (eigenlijk zaten we) echt versteld.
Na het concert ben ik weer met Alina, Charlotte en Dima naar huis gelopen.
De dag erna gingen we naar Moskou toe. Om 6 uur verzamelen, het was weer 5 uur rijden. De bus was weer gezellig en verdeeld as ever. Russen in tha back, Dutchies in front. Supergezellig natuurlijk weer! Het blijft echter wel lang, 5 uur. We kwamen rond een uur of elf aan in Moskou. Een beetje file binnen in de stad, maar rond half 12 kwamen we dan toch echt aan bij het befaamde rode plein. We stapten uit de bus en begonnen natuurlijk als een gek foto's te maken van de wel bekende Basiliuskathedraal. Op het rode plein stonden natuurlijk weer grote groepen toeristen, japanse dachten wij. Camiel rent erheen en begint heen en weer te springen. De Japaners grijpen hun camera en maken gelijk foto's. Camiel roept konishiwaaa! Ze roepen meteen: NOOOO!!! Niahou!! No Japanese, Chinese! Sorry sorry! Groepsfotooooo!
Even later ziet Camiel een Chinese reisleidster lopen met een vlaggetje op haar rug. Hij loopt echt 5 minuten lang pal achter haar aan waarna ze enigszins geirriteerd zegt dat ze gewoon haar werk wilt doen. Vervolgens zijn we door gelopen en hebben we nog een aantal, voor russen, belangrijke plaatsen gezien. Memorials voor veldslagen uit de Sovjettijd enzo. Anke had heel veel last van haar rug dus was weer naar de bus gegaan, wij gingen bikkelend door. Naar de volgende kathedraal. Daarna zijn we met de metro naar de belangrijkste autovrije winkelstraat van Moskou geweest, de Arbatstraat. We kregen vrije tijd, achterin de straat zat een McDonalds. Maar de gids ging wel mee en we moesten naar haar leuke verhaaltjes luisteren. We hadden er allemaal echt geen zin in, dus hadden we afgesproken om samen bij de gids weg te lopen en richting de Mc te gaan. Heel lullig van ons, maar wij hadden honger en vrije tijd, DUS GEEN GIDS! We hebben bij de McDonalds voor 200 rbl 1 McChicken menu met 800 ml Cola, friet, nog een McChicken en kleine hamburger. 4 EURO! In Nederland betaal je hier minimaal 8 euro voor. CHILLEND! Daarna zijn we nog wat souvenirs gaan shoppen en zijn we terug gegaan naar de bus. Hierzo zat Anke alleenig met Snorrie (de vrouw die alles had geregeld, maar eigenlijk heel stom was. Ze sprak geen Engels en dacht dat we na een week wel vloeiend Russisch konden, dus bleef ze maar doorratellen. Ze bleef maar zeuren dat we moesten zitten, opschieten en stilzijn. Kei-irritant!). De busreis terug was natuurlijk weer kei gezellig. We kwamen rond 9 uur thuis. Daarna was ik pas rond 11 uur gaan slapen. Niet echt laat, maar wel als je de volgende dag om 4 uur wakker moet worden. Jaja! 4 uur is vroeg. Ik ging ijsvissen met papa Sasha en 2 vrienden van hem: Waldemar en Sergej. Samen konden ze 5 woorden engels: Fish, Hunt, Cold, Sleep en Eat. Het was 3 uur rijden, voordat we bij de parkeerplaats aankwamen. Hier was een cafeetje waar we hebben ontbeten met gebakken ei en spek. En... Koffie. Er stonden 4 koppen koffie op tafel, ik had het nog nooit gedronken. Ik dacht: Zal ik het laten staan of zal ik gewoon een atje zetten? Nou voor het laatste gekozen en smakeloos de koffie achterover geslagen. Sasha gaf me een ongelovelijk gaaf vispak, wat ik de hele dag aan heb gehad. De sneeuwscooters werden uit de trailers geladen en off we went. Met 60 over een bevroren meer scheuren, met een ijsboor op je schoot. Wat een supervette belevenis. Toen vroeg 'papa' of ik wilde rijden. Ja! Natuurlijk! Keihard scheuren, wat was dat gaaaaaaf! Toen stopte we en begonnen we met vissen. Eerst een gat boren, dan je hengeltje erin en aan het touwtje raggen. Nou... Leuk zeg... NOT! Was is vissen saaaaaaai! Ik heb die dag gewoon 3 uur bij een gat gezeten, zonder maar ook een vis te vangen. Op deze dag heb ik wel wat ontdekt: Er zijn twee dingen enger dan 90 rijden achterop een sneeuwscooter op een bevroren meer ergens midden in Rusland bij je Russische 'vader' en dat is: Zelf 90 km/h op een sneeuwscooter rijden op een bevroren meer ergens in Rusland. Het aller engste is toch wel met 60 km/h achterop bij een vriend van je Russische paps, met 6 vissen en een ijsboor op je schoot, wanneer er hobbels over het hoofd worden gezien. Als je mijn angstige hoofd hebt gezien, ik weet zeker dat je helemaal in een deuk ligt. Ik was echt bang! Toen gingen we dus weer terug naar de auto. Thuis aangekomen gingen moederlief en zus de vissen klaarmaken en ging ik vroeg naar bed toe.